In 2006 I graduated at the Design Academy Eindhoven (The Netherlands). During my studies I was an intern at both Studio Richard Hutten as Studio Jurgen Bey.
After my studies I have worked at Droog Design (Amsterdam) in the function of assistant shop-manager. In 2007 I founded my own designstudio ‘Studio ThoL’.
Furthermore I have been working on free-lance basis for ‘Salon-Fahig’ of Sebastian Brajkovic and Studio Joris Laarman B.V..

Exhibitions: Graduationshow Design Academy Eindhoven (2006), Artoteek Den Haag (2006), Dutch Design Week Eindhoven (2007, Regional Historical Centre Eindhoven), Dutch Design Week Eindhoven (2008, Virtual making), RC de ruimte Amsterdam (Wish is in design 2010), Inside design Amsterdam 2010 (candido loods)

Organisation and exhibition design:
Virtual making, Exhibition about rapid manufacturing,
Candido, an exhibition during inside design Amsterdam 2010.

Vision:
Since my childhood I am interested in how forms arise and how things are made. I am both inspired by nature and the industry.

What attracts me in nature is that the construction of forms can be traced back to existing conditions such as gravity, growth patterns and environment.
In many modern production methods the mould and the end product are separate things, therefore you can’t see any logic in the product. In nature things are not made in a mould, the mould is part of the final result. You can see the human skeleton as an internal mould around which the end product forms itself. The industry is trying to rule out nature to control the things they make, but hereby they also rule out the emotion that forms can evoke. By looking at nature and taking into account the laws and rules that apply here on earth, you can use existing materials and production techniques to make serial produced products without loosing the emotion of the form.

Bathtubs are for example generally made of fibre reinforced plastics. These are plastic materials that harden through a chemical process. When you see the finished product you don’t see it was fluid once, it looks like they have always been hard. It raises no question, it's just there and you feel no emotion. I have made a bathtub in which the wooden frame is also the mould of the tub. The frame is the form I have made, it provides the pattern in which the tub is allowed to form itself. After that I covered the frame with fibreglass matting and filled it up with water. The weight of the water creates the tension in the material. By lubricating the fibreglass with a  marble composite it hardens out. The result is a bathtub in which you feel a tension and see a form that looks very logical (Bathtub). In a similar way, I have made a concrete cooking island. Because concrete normally is poured into a rectangular mould, the liquid essence of the material is not visible.  By using the properties of the material as it always happens, but being respectful to its liquid essence as well, I have been able to give the concrete a unique character (Concrete Kitchen).

Because of my fascination for "self" making I manufacture all my prototypes in my own workshop. Once the prototype is finished I approach different companies and I develop the prototype into a mass-producible product.

Nederlands:

Al van jongs af aan ben ik geïnteresseerd in de manier waarop vormen ontstaan en hoe dingen gemaakt worden. Ik raak geïnspireerd door de natuur maar ook door de industrie.

Wat me aantrekt in de natuur is dat de opbouw van vormen terug te herleiden is naar bestaande voorwaarden zoals bijvoorbeeld zwaartekracht, groeipatronen en omgeving.
Bij veel hedendaagse productiemethodes staan de mal en het eindproduct los van elkaar, hierdoor is er geen logica in het product te vinden. In de natuur worden dingen niet gemaakt op of in een mal. De mal is onderdeel van het eindresultaat. Zo kun je het menselijk skelet zien als een interne mal, waar het eindproduct zich omheen vormt. De industrie probeert de natuur uit te schakelen om controle te krijgen over de dingen die ze maken, maar schakelt daarmee ook de emotie die vorm kan oproepen uit. Door goed te kijken naar de natuur en rekening te houden met de wetten en regels die hier op aarde gelden kun je met bestaande materialen en productietechnieken producten maken die seriematig te produceren zijn met behoudt van emotie in de vorm.

Zo worden baden over het algemeen gemaakt van vezelversterkte kunststoffen. Dit zijn plastische materialen die door een chemisch proces uitharden. Als je het eindproduct ziet zie je dat echter niet terug. Baden zien er uit alsof ze altijd hard zijn geweest. Het roept geen enkele vraag op, het is er gewoon en je voelt er geen emotie bij. Ik heb een badkuip gemaakt waarbij het houten frame ook direct de mal van de kuip is. Het frame is de vorm die ik bepaald heb, deze zorgt voor het stramien waarbinnen de kuip zich mag vormen. Vervolgens heb ik het frame bespannen met glasvezelmatten en vol laten lopen met water. Het gewicht van het water zorgt voor spanning in het materiaal. Door het geheel in te smeren met een marmercomposiet hard het uit. Het gevolg is een badkuip waarin je een spanning voelt en vorm ziet die heel logisch is (Bathtub). Op een vergelijkbare manier heb ik een betonnen kookeiland gemaakt. Doordat beton altijd gegoten wordt in een rechthoekige mal is de vloeibare essentie van het materiaal niet te zien. Door gebruik te maken van de eigenschappen van het materiaal zoals dat altijd wordt gedaan, maar ook respect te hebben voor zijn vloeibare essentie, heb ik het beton een heel eigen karakter kunnen geven (Concrete Kitchen).

Mijn fascinatie voor het ‘zelf’ maken zorgt er voor dat ik al mijn prototypes geheel vervaardig in mijn eigen werkplaats. Zodra het prototype af is benader ik verschillende bedrijven en ontwikkel ik het prototype tot een seriematig produceerbaar product.

------------------------
Studio ThoL
Thomas Linssen
Mail: info@studiothol.nl
Phone: 0031 (0) 643226443
Web: www.studiothol.nl
 
Ottho Heldringstraat 3 (postvak 2.03)
1066 AZ Amsterdam